Egzorcysta

Jedną z najsłynniejszych powieści, traktujących o egzorcyzmach i opętaniach jest książka Williama Petera Blatty'ego Egzorcysta, która na stałe weszła do kanonu literatury grozy. Pomimo że od wydania tej pozycji minęło ponad 40 lat, to treści jakie niesie ze sobą są wciąż jak najbardziej aktualne. Wzbudza niemałe emocje i szokuje równie mocno jak kiedyś.

Lata 70-te XX wieku. Chris MacNeil, gwiazda filmowa oraz jej córka, dwunastoletnia Megan, wiodą spokojne i dostatnie życie. Pewnego dnia, dziewczynka bawiąc się spirytystyczną tabliczką oujia, nawiązuje kontakt z bytem, który każe się przedstawiać jako Kapitan Howdy. Chris bardzo szybko zaczyna dostrzegać niewytłumaczalne zmiany w zachowaniu swojej grzecznej i spokojnej córki i zabiera ją do lekarza. Jednakże ten, jak i wszyscy kolejni są zupełnie bezradni i stawiają jedynie nietrafione diagnozy, a objawy Megan wciąż się nasilają. Na dodatek, w domu zaczynają się dziać niepokojące rzeczy - słychać dziwne stukanie, ktoś przesuwa ciężkie meble i czuć okropny zapach w pokoju dziewczynki. W końcu zdesperowana Chris, postanawia poprosić o odprawienie egzorcyzmów... Tego zadania podejmuje się Damien Karras, młody duchowny, przeżywający kryzys wiary. Czy uda mu się uratować Megan? Czy może jednak sam straci resztki wiary, a Megan umrze?

Konkurs patronacki

Zajączek przyniósł dla Was prezenty! Są nimi dwa egzemplarze książki Ciężkie Próby Lindy Nagaty, ufundowane przez Wydawnictwo Rebis, którą objąłem patronatem. 

Zasady konkursu są jak zwykle bardzo proste - wystarczy skomentować ten post oraz podać swój adres mailowy. I to tyle! Będzie bardzo miło jeśli polubicie fanpage wydawnictwa Rebis oraz mój na facebooku. Jeśli nie jesteście obserwatorami mojego bloga, to również zachęcam do tego.

Jeśli nie jesteście pewni, czy wciąć udział w konkursie, to odsyłam do mojej recenzji pierwszego tomu. 

Będę również wdzięczny za każde udostępnienie baneru konkursowego podlinkowanego do tego postu i przekazanie tej wiadomości dalej :)

Autografy

Pomysł na stworzenie postu ze wszystkimi autografami, jakie zdobyłem, narodził się głównie za sprawą podobnego wpisu u Pawła (Pożeracz Światów). Niesamowicie spodobał mi się wówczas ten pomysł, ale na jego realizację przyszło niestety poczekać dość długo - ponad rok, jeśli mnie pamięć nie myli. W końcu jednak się zebrałem, zrobiłem zdjęcia i każde z nich chociaż w kilku słowach opisałem. Dla wygody podzieliłem książki według kilku kategorii, co z pewnością ułatwi ich przeglądanie. Lista będzie na bieżąco aktualizowana :)

Pyrkon 2014

Mój pierwszy i chyba najbardziej udany Pyrkon. Byłem na nim tylko jeden dzień - w sobotę, ale chyba pod każdym względem najbardziej mi odpowiadał. Zdobyłem na nim m.in autograf od Jarosława Grzędowicza na całym cyklu Pan Lodowego Ogrodu.

Niebo ze stali. Opowieści z Meekhańskiego pogranicza

Kiedy kilka lat temu po raz pierwszy czytałem Niebo ze stali, miałem pewne obawy, ponieważ autor bardzo dobrze sprawdził się w opowiadaniach, ale to nie zawsze przekłada się na dłuższe teksty. Moje obawy były jednak zupełnie bezpodstawne, ponieważ autor stworzył powieść, jakiej nie powstydziłoby się wielu autorów fantasy. A potwierdzeniem tego niech będzie fakt, iż autor zdobył nagrodę im. Janusza A. Zajdla za najlepszą powieść w 2012 roku.

Niebo ze stali przedstawia dalsze losy bohaterów znanych z opowiadań rozgrywających się na Północy oraz na Wschodzie. Nie jest więc po prostu kontynuacją pierwszego lub drugiego tomu cyklu, lecz obu równocześnie. Zarysowana w opowiadaniach wyprawa Wozaków na Wyżynę Lytherańską staje się faktem. Najpierw jednak wozy będą musiały przebyć Olekady - pasmo gór oddzielające ich od upragnionej wolności, w których na dodatek giną niewinni ludzie. Z tego też powodu, ich przewodnikiem zostaje Szósta Kompania Górskiej Straży pod wodzą Kennetha. A Kailean i Daghena, dwie obdarzone talentami wojowniczki z czaardanu Laskolnyka, dostają za zadanie, aby dowiedzieć się, kto morduje ludzi w Olekadach.

Niewidzialna korona

Elżbieta Cherezińska stała się już dla mnie autorką, której książki mógłbym czytać i czytać, nieważne w jakich czasach się rozgrywają. W jej wykonaniu władcy, rycerze i prości ludzie wręcz ożywają, bitwy i pojedynki poruszają wyobraźnię, a spiski i gry polityczne potrafią, nawet po setkach lat, wciąż zaskakiwać. Autorka udowadnia tym samym, że historia nie musi być wcale nudna i można dzięki niej tworzyć niezapomniane opowieści. Dlatego też czym prędzej zabrałem się za lekturę Niewidzialnej korony, będącej kontynuacją Korony śniegu i krwi.

Po dwustu latach od Rozbicia Dzielnicowego, zjednoczone królestwo pod władzą Przemysława II stało się faktem. Niestety, nie na długo... Po zaledwie kilku miesiącach król zostaje brutalnie zabity, a poszlaki wiodą do okolicznych państw. Fakt ten, wykorzystują margrabiowie brandenburscy i przekraczają granicę, od północy łakomym wzrokiem na Polskę patrzy Zakon Krzyżacki, zaś od południa król Czech Vaclav II, a na dodatek wojownicy Trygłowa szykują się do walki. Nachodzą niebezpieczne czasy z których nikt nie wyjdzie z honorem i każdy coś na niej straci. A na polskich dworach rozpoczyna się rozgrywka o tron, w której wszystkie chwyty są dozwolone...

Legion

Brandona Sandersona znałem dotąd głównie jako autora powieści fantasy, którymi mnie oczarował i śmiało mogę powiedzieć, że jestem fanem jego twórczości. Dlatego postanowiłem sięgnąć także po Legion - książkę bardzo nietypową, nie dającą się zamknąć w ramach jednego, a nawet kilku gatunków. Opowiada o pewnym genialnym mężczyźnie, który wbrew temu co o nim mówią, jest całkowicie zdrowy na umyśle. Stephen Leeds posiada jednak pewnego rodzaju halucynacje, które nazywa aspektami i które są osobnymi postaciami z własnym charakterem i osobowością. Dzięki nim Leeds jest w stanie opanować dowolną umiejętność, nauczyć się nieznanego języka, czy zdobyć potrzebny zawód. Swoje niezwykłe zdolności bohater wykorzystuje pomagając na co dzień ludziom, którym nikt nie chce pomóc i rozwiązując ich problemy. Pewnego dnia zostaje wynajęty do specjalnego zadania - odnalezienia niezwykłego aparatu, mogącego robić zdjęcia przeszłości. Nie może on jednak wejść w niepowołane ręce, a ujawnienie technologii jego budowy może podważyć całą współczesną historię... 

Podsumowanie marca 2017

Z pewnością wiele osób zauważyło moją znacząco mniejszą obecność w dyskusjach na innych blogach, jak i na moim własnym. Wiąże się to z faktem, że mam ostatnio bardzo dużo rzeczy do zrobienia (pierwszy rok doktoratu nie rozpieszcza), a na dodatek małe problemy zdrowotne i niestety brakuje mi chwilami czasu. W związku z tym, w kwietniu prawdopodobnie, ale nie musi się tak wcale stać, będzie mniej wpisów na blogu. Czytać zapewne będę mniej więcej tyle samo, ponieważ jest to dla mnie idealny relaks w podróży i po całym ciężkim dniu, ale recenzje mogą pojawiać się rzadziej i nie wszystkich książek jakie przeczytam. Nie zamierzam jednak zrezygnować z bloga, ale chciałbym jedynie byście mieli świadomość jak mogą wyglądać najbliższe 2-3 miesiące ;)

Biały piasek

Nigdy jakoś szczególnie nie interesowałem się komiksami, ani nie czułem specjalnej presji, że koniecznie muszę jakikolwiek z nich przeczytać. Dla mnie zawsze oczywistym wyborem była książka - w formie tradycyjnej, lub elektronicznej, a nie komiks. Niemniej jednak, kiedy zobaczyłem, że pojawi się Biały piasek - czyli graficzna adaptacja nigdy nie wydanej książki Sandersona, wiedziałem, że koniecznie będę chciał ją przeczytać. Komiks ten opowiada o jednym ze światów z uniwersum Cosmere, dokładniej mówiąc o planecie Taldain. Żyją na niej legendarni mistrzowie piaski, którzy posiadają niebywałą moc i potrafią manipulować piaskiem. Głównym bohaterem jest Kenton, który na każdym kroku musi udowadniać, że może równać się innym, pomimo że włada tylko jedną wstęgą piasku, a pozostali nawet kilkunastoma. W wyniku ataku Kerztian jako jedyny ocalał i zawiera sojusz z Khriss - zagadkową kobietą z Cieniostrony. Jak się ta znajomość potoczy? A przede wszystkim, dlaczego Kerztianie zaatakowali mistrzów piasku?