My Jewgienija Zamiatina, to obok Nowego wspaniałego świata i Roku 1984, jedna z najsłynniejszych antyutopii w literaturze. Od dawna chciałem przeczytać tę książkę, dlatego bardzo się cieszę, że powieść została wznowiona w ramach serii Wehikuł czasu i to równo 100 lat po jej napisaniu.
Niech żyje Państwo Jedyne! Jego obywatele poddani są nieustannej inwigilacji. Wolność i indywidualizm są z założenia złe, wprowadzają tylko chaos i anarchię. Domy mają szklane ściany, by wszyscy żyli na widoku, seks jest na kartki. Najgorszą z chorób jest wyobraźnia. W Państwie Jedynym każdy jest traktowany jednakowo, pozbawiony nazwiska, oznaczony numerem. Wszystko czego potrzebuje człowiek do życia dostaje od Państwa, które jest gwarantem porządku, harmonii, szczęścia. Narrator Δ-503 jest matematykiem, który zapada na nieuleczalną chorobę – wytwarza się w nim dusza, zakochuje się.
